Havanna:
Eerst rood wat toch oranje is en nu dan dit prachtige donkerbruin. De dieren zijn nu nog van iemand anders maar half december kan ik ze ophalen en dan zijn ze van MIJ!! Ik ben er helemaal blij mee. Helaas wilde de fokker ze niet direct verkopen omdat hij er eerst nog mee naar de tentoonstellingen wilt gaan, ook te begrijpen natuurlijk. Ik moet er weer een heel eind voor rijden (6 uur maar liefst deze keer), maar dan heb ik natuurlijk wel iets wat prachtig en uniek is. Buiten het feit dat ik ze bijzonder mooi vind (stiekem toch ook wel mooier dan de rode) zijn ze absoluut uniek.

Nou, ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden, maar ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat je het niets vind. Kijk maar gauw en laat het me eens weten. Tevens moeten deze dieren natuurlijk ook weer nieuwe namen hebben. Het zijn 2 dames en een heer en zoals sommigen van jullie misschien al weten hebben al mijn dieren Franse namen. Dus als je iets leuks en unieks weet, dan hoor ik het graag!

18 juli 2008
Ik kan dan wel zeggen dat ik de eerste in Nederland was met havanna's, maar ik kan ook melden dat ik er weer snel mee gestopt ben. Na 3 jaar geprobeert te hebben lieve en gezonde dieren te fokken in deze prachtige kleur, heb ik het bijltje erbij neergelegd. Havanna's zijn prachtig qua kleur, maar helaas minder vriendelijk van karakter dan de overige kleuren. En juist het vriendelijke karakter van de Franse hangoor maakt dit ras zo geweldig.

Daarnaast had ik veel gezondheidsproblemen met deze dieren, ondanks dat ik veel dieren bij verschillende fokkers vandaan heb gehaald. Op zich is dit ook logisch: De havanna's komen uit Duitsland, daar zitten slechts een paar fokkers (4 a 5) die deze kleurslag hebben. Deze fokkers wisselen onderling ook weer dieren uit, wat dus al zorgt voor inteelt. De fokkers in Nederland halen weer dieren bij de Duitse fokkers vandaan en gaan hier weer mee verder fokken, wat dus zorgt voor nóg verdergaande inteelt. Dit resulteert in zwakkere dieren; problemen als te zwakke achterhanden, verlammingen, glaucoom e.d. komen bij deze dieren erg vaak voor.

Eerst dacht ik dat het toeval was, maar op een bepaald moment kon het gewoon geen toeval meer zijn. Toen heeft het nog even geduurd om daadwerkelijk de beslissing te nemen om te stoppen met het fokken van deze kleur. Inmiddels heb ik ze al een paar maanden niet meer en ik zal er ook nooit meer aan beginnen. Maar voor de kleur zelf blijf  ik een zwak houden.